Ey benim isli çıram, leylimin şafak demi.
Sen ki zemherilerde, üşütmezsin âdemi.
Ey benim can yakınım, derunum, Aslı’m benim.
Ezelimden ebede, ruhuma yaslım benim.
Ekmeğim bir tas suyum, duyduğum derin huşu.
Benim mavi göğsümde, kanat çırp Hüma kuşu.
Ey benim yâr dudağım, zülfünün bir tek teli.
İsrafil sura üfler, değerse yaban eli.
İsmail’in boynuyum, İbrahim’de sözüm ben.
Hâlâ seni görürüm, mil çekilen gözüm ben.
Ey Süreyya yıldızım, şavkını vuran hilal.
Ruhumda hazır bekler, inan Hamza’yla Bilal.
Kudret akıtan pınar, ruhuma on gözeden.
Külümle kalan beni, her yudumda köz eden
Şimdi yer yok yeise, ne dudağımda ah’a
Sen şahit ol İstiklal, kalbimde inşiraha.
Ey benim seher yelim, cümle ebr-i baharım.
Kara gecelerimin dara, çekildiği neharım.
Sen ki kulak verensin, toprağın çağrısına.
Serin bir merhem oldun, bir vatan ağrısına.
Öptüğüm ana eli, kokladığım kızımsın.
Hasretinde gam yüküm, canda derin sızımsın.
Sen hesapsız şükürsün, aşkla kıyam ve secde
Bu kadim topraklar ki, senle gelmiştir vecde.
Şafaksız gecelerde, duyup mazlumda ahı.
Saçlarından sürüyüp, sen getirdin sabahı.
Sarıldıkça sarıldım, cümle güruha inat
Varlığınla yeşerdi, kalbimdeki kâinat.
Yârimden gelen mektup, dostun saldığı selam.
Doğduğum yer değildir, olduğun yerdir sılam.
Şimdi yer yok yeise, ne dudağımda ah’a
Sen şahit ol İstiklal, kalbimde inşiraha.
Başımın dik duruşu, ey benim dürr-i yektam.
Hem oku geren yayım, hem benim varış noktam.
Su bile özgür akar, köpürmez durgun derya.
Cümle bendi tanımam, mayamda sevdan var ya.
Ne pranga ne zincir, tanımadı ki ceddim.
Ki alem-i ervahtan, esaretedir reddim.
Kudret kalemin burcu, can gönderimde sancak.
Beni tek can evimden, sensiz vururlar ancak.
Ben üstüne tanımam, ne Aslı’yı Leyla’yı.
Cihan aşkına duydu, ruhumda vaveylayı.
Nakkaşın kalemiyle çekilmiş bir çizgisin.
Rahme düşmemiş canın, dilindeki ezgisin.
Öyle bensin İstiklal, ben öyle bir senim ki.
Tenden içre ruhum ben, ruhu saran tenim ki.
Şimdi yer yok yeise, ne dudağımda ah’a
Sen şahit ol İstiklal, kalbimde inşiraha.
Ben Akif’im, Asım’ım, Tacettin’de su sesi.
Aldığım her nefestir, hürriyetin busesi.
Ben dağlarda yılkıyım, Köroğlu’nda kır atım.
Varlığın ki istiklal, benim gönül beratım.
Mecruh idim sen sardın, kapanmayan yaramı.
Bayrak diyet isterse, bekliyorum sıramı.
Sen ruhumda ol yeter, sormam kimde nerdeyim.
Ey menzil-i maksutum, yakıştığım yerdeyim.
Tek seninle olayım, o ilahi nazarda.
Ki düştüğüm rahimde, gömüldüğüm mezarda.
Ey kalbimin öznesi, varlığımın nedeni.
Sen karşıla geleni, sen uğurla gideni.
Sen benim bir tas aşım, şavkı vuran çırasın.
Gözümün beyazına, düşürdüğüm karasın.
Şimdi yer yok yeise, ne dudağımda ah’a
Sen şahit ol İstiklal, kalbimde inşiraha.
Yazıl ey istiklalim, kan rengiyle hem de.
Okuyan kudret bulsun, dara düştü demde.
Aşkın kalemiyle yazıl, Akif’çe bir bakışla.
Yerlere ve göklere, ilmek ilmek nakışla.
Sen ki necip milletin, konuştuğu lisansın.
Çanakkale’de Seyit, Ulubatlı Hasan’sın.
Sarıkamış ayazı, şühedadaki nârsın.
Ezelimden ebede, milletim için varsın.
Sen ki Nene Hatun’sun, Yörük Ali Efe’sin.
Adı İstiklal olsun, aldığım her nefesin.
Sekaratta hastayı, ayağa kaldıran kimdir?
Dem ki seni yaşarken, şükür edilen demdir.
Ey benim bab-ı beytim, ey kalbimin çerağı
Ben seninle yol aldım, yakın ettim ırağı.
Şimdi yer yok yeise, ne dudağımda ah’a
Sen şahit ol İstiklal, kalbimde inşiraha.
